Ağır bir fırtına sonrası,
Dinlenen toprak gibi ruhum.
Sessiz ve dingin.
Bütün yükünü boşaltan bulut gibi,
Yumuşacık.
Can kulağıyla dinliyorum,
İzliyorum,
Fırtına sonrası, dünyayı.
Ağaç dallarından kopan,
Sararmış yapraklar düşüyor.
Toprağa bir bir.
Uzaklarda birbirlerine seslenen canlar,
Öteni, uluyanı , kişneyip , bağıranı.
Salyangozlar ,yağmur sonrası çıkmışlar ortaya,
Her biri bir bir yerde.
Evin duvarlarına yapışanıda var ,
Balkonlara düşeni de.
Islak toprakta yürüyorum.
Genzime doluyor kokusu toprağın.
Bir yanıma düşlerimi alıyorum.
Bir yanıma seni.
Ersoy KÖROĞLU Nisan 2025
Yorum bırakın