Sözlerin kıyısında,

Hadi Edebiyat ve Sanatta Buluşalım

Yazar Hakkında

  • QR kodu simgesi
    korogluersoy adlı kullanıcının avatarı

    Ersoy KÖROĞLU

    1974 Zonguldak doğumluyum. Çocukluğum ve gençliğim bu kentte geçti. 1995 yılında Antalya’ya yerleştim ve halen bu kentte yaşamaktayım. İnsan Kaynakları Yönetimi Mezunu olarak Antalya Turizminde 30 yıla yakın İnsan Kaynakları Yöneticisi olarak hizmet verdim. İş hayatıma ara vererek, ertelediğim bir çok şeyi gerçekleştirmek istedim.

    Ertelediğim işlerden birisi ise , ortaokul yıllarımda başlayıp bugüne gelen ve oldukça biriken, şiir, öykü , hikayelerimi paylaşmaktı. Bu sebeple ilk adımım bu oldu.

    Bu site sayesinde , bir çok konularıda paylaşıp , yorumlayıp, tartışma şansımız da olacağını düşünüyorum. Elbette öncelik Edebiyat ve sanat.

    İlgi ve desteklerinizle güzel paylaşımlarda buluşmayı ümit ediyorum.

    Sevgilerimle….

  • Hayat mevsimler gibidir.

    Kar yağar bazen,

    Soğuk, zemheri, yokluk

    “/ ”

    Bahara döndüğüde olur,

    Çiçekler açar,

    Yeşile çalar ömrümüz,

    Umut, sevda, bolluk.

    “/ “

    Büyük şair anlatmış,

    İki satırda.

    Yaprak döker bir yanımız,

    Bir yanımız bahar bahçe.

    “/ ”

    Ersoy KÖROĞLU 13.03.2026 CUMA 15:16

  • Sağa sola beni soruyor,

    Merak ediyormuşssun.

    Sorma kimselere,

    Merakta etme.

    “/ ”

    İyiyim ben,

    Hem de çok iyi.

    Kaygılarımdan ve senden uzakta,

    Denizin koynundayım ben.

    Keyfimde güzel kafamda,

    İyiyim ben .

    Sorma kimselere,

    Merakta etme.

    “/ ”

    Ersoy KÖROĞLU 11.03.2026

  • Gecenin ortasında, ansızın kayan

    Bir yıldız gibi,

    Akıp gittin avuçlarımdan.

    “/ “

    Ve ben oyuncaklarını kaybetmiş,

    Gözleri yaşlı,

    Mahzun bir çocuk gibi,

    Öylece kala kaldım ardından.

    “/ “

    Artık daha aksak atıyor,

    İhtiyar kalbim.

    Bu aralar daha durgun,

    Çok daha yorgun.

    “/ “

    Gel gelelim,

    Ben yine sana tutkun,

    Yine sana vurgun.

    “/ “

    Ersoy KÖROĞLU 10.03.2026

  • Bir çocuk indi suyun başına,

    Yalnız ve mutsuz.

    Yorgun ve çaresiz gözleri ile

    Seyre daldı karşı kıyıyı.

    Bir kuş geldi kondu yanına ,

    Gözleri güldü çocuğun,

    Hüzünü kayboldu, unuttu yorgunluğunu.

    Gelecek güzel günlere baktılar birlikte,

    Sonra uçtu kuş , süzüldü kayboldu.

    Kalktı çocuk , elleri ile tulumunu süpürdü.

    Arkasına dönüp bir daha baktı,

    Uzaklaşan kuşa.

    Hüzün geldi oturdu yine yüzüne ,

    Ağır adımlarla işine geri döndü.

    Yalnız ve mutsuz işçi çocuk.

    “/ “

    Ersoy KÖROĞLU 3.3.2026 Kemer -Antalya

  • Ömrümüzün orta yerinden geçiyor,

    Hayal kırıklıklarımızdan oluşan,

    Derin bir nehir.

     

    Nehir kenarlarında birikmiş,

    Yorgun ve eski anılar,

    Unutulmaya yüz tutmuş.

     

    Ve kalan ömrümüz,

    Hızlı ve coşkun bir nehir gibi,

    Akıp gidiyor,

    Ne çıkarsa katıp önüne.

     

    Arada kayalara çarptığıda oluyor elbet

    Olsun yine de değer ,

    Bilirsin ki,

    Hiç bir tutkuya benzemez,

    Yaşamak tutkusu.

     

    Kavuşurmuyuz denize bilinmez,

    Belki bir vadide son bulacak

    Belki başka nehirlerle buluşacak,

    Belki kuruyacak sarı sıcak,

    Cehennem gibi bir yazda.

     

    Olur da kavuşursak,

    O berrak mavi göğün altında,

    Güneşin kavurduğu,

    Lacivert patiska gibi salınan,

    Denize.

     

    Koynunda martılar, balıklar ,

    Oradan oraya süzülen tekneler,

    Dudaklarımızda çok ama çok eski Türküler,

    Hep bir ağızdan,

    İşte o zaman dokunmayın keyfimize.

     

     

     

    Ersoy KÖROĞLU 25.02.2026 Çarşamba

     

  • En ağır zemheri günlerini yaşarken ömrüm,

    Bir bahar gibi düştün ruhuma.

    Oysa son çiviyi de çakmışlar dı,

    En derinlere gömülen duygularıma.

     

    Kavak yelleri esiyor şimdi bahçemde,

    Koca çınarların gölgesinde dinleniyorum.

    Dallarında kuşlar,  şen şakrak,

    Her rengini açmış papatyalar,

     

    Halaya durmuş başaklar, günebakanlar,

    Gelin gibi bezenmiş dört bir taraf.

    Bahar gelmiş gönlüme,

    Sefa gelmiş hoş gelmiş.

     

    Ersoy KÖROĞLU                    13.01. 2026. Salı   06.36

     

     

  • “/ “

    Zaman acımıyor hiç,

    Kendi kadranın da,

    Kendince akıyor.

    Büyümüyoruz,

    “/ “

    İnatla çocuk kalıyoruz.

    Ama yaşam eskitiyor bizi

    Yoruyor.

    “/ “

    Çocuk düşlerimizle,

    Çürük dişlerimizle,

    Elimizde elma şekerleri,

    Koşuyoruz.

    “/ “

    Biz de büyük olacağız,

    Bir sabah büyümüş uyanacağız.

    Arkamızda yitirdiklerimizin fotoğrafları,

    Masada ödenecek faturalar.

    “/ “

    Ersoy KÖROĞLU 27.12 2025 – Cumartesi 23:11

  • Güneş yola çıkmıştı,

    Akşama dönüyordu gün ağır ağır.

    Dağlar kızılın tonlarını giymişti,

    Kürt’ün gelini gibi.

    “/ “

    Nehir dağın ortasından akıyordu,

    Binlerce yıldır aktığı gibi.

    Yamaçta uzayan sürü,

    Köye doğru usul usul yaklaşıyordu.

    “/ “

    Önlerinde, elinde kavalı çoban

    Ve onun yoldaşı, sürünün karabaşı.

    Kartallar bıraktı sürünün peşini,

    Heybetli kanatlarını açmışlar,

    Dönüyorlar yuvalarına.

    “/ “

    Kesik , kesik geliyordu artık,

    Kurtların, çakalların ulumaları.

    Köpeklerin seslerine karışıyordu.

    Ay gösterdi yüzünü , soluk.

    “/ “

    Gün bitiyordu köyde,

    Akşamın sessizliği çöküyordu.

    Yoksul damlarda kuruldu sofralar,

    Bir biri ardına iniyordu kaşıklar,

    İs tutmuş kara tencerelere.

    “/ “

    Ekmek bölüşülüyordu kıra kıra,

    Hak geçmeden.

    Çay fokurduyor ocakta

    Kaçak , simsiyah çay.

    “/ “

    Tütün sarıldı kaçak kağıtlara,

    Közde yakıp tüttürdüler bir bir.

    Her dumanda efkar doldu odaya,

    Herkes derin bir düşte.

    “/ “

    Akşam oldumu hüzün çöker köye,

    Umut yarındadır.

    Çekilir odaya çoluk çocuk

    Koyun koyuna yatarlar.

    “/ ”

    Ersoy KÖROĞLU 25 ARALIK 2025 PERŞEMBE – 23:14

  • Ansızın uyanırsın, buza kesmiş yatağında,

    Üstelik saat henüz sabahın dördü.

    Derin bir sızı böler uykunu, tam orta yerinden.

    Uykulu ve şaşkın gözlerin,

    Asılı kalır tavanda.

    “/ “

    Önce sola , sonra da sağa,

    Çaresizce dönersin pervane gibi.

    Artık kaçıncı dönüşündür bu

    Umarsamaz, bırakırsın saymayı,

    Anlarsın ki gelmeyecek bu uyku.

    “/ “

    Odanın penceresinden seyre dalarsın

    Gökte ay ışıl ışıl , tahtalıda kar bembeyaz.

    Gönlünde sebepsiz ince bir sızı.

    “/ ”

    Sonra ışıkları yanar minarenin,

    Duygulu bir saba makamıyla başlar ezan.

    Sessizce dinlersin yatağından hocanın yanık sesini

    Çok ta güzel okur bu hoca hakkını vermeli.

    “/ ”

    Artık kalkmalı usul usul,

    Gün yaklaşmakta ,

    Uyanıyor doğa, insanıyla ,hayvanıyla

    Bilirsin ki her yeni gün, yeni bir umuttur.

    “/ “

    Ersoy KÖROĞLU 24.12.2025 ÇARŞAMBA

  • Akşamın hüznü vurmuştu sokağa

    Sırılsıklamdı kaldırımlar,

    Cümle ağaçlar, dallar ve yapraklar.

    Saçak altlarına, dükkan önlerine,

    Kaçışmış mahallenin kedileri.

    “/”

    İçime düşmeye devam ediyordu,

    Hüzünlü bir sağanak.

    Radyoda içli bir nihavent,

    Yine bir şeyler anlatıyordu.

    Efkarlı, efkarlı.

    “/”

    Kaç gündür yağmakta hava,

    Bütün gün penceremden bakıyorum.

    Diner sanırım bugün, yarın

    Bulutların bu isyanı

    Sonra deniz bekler beni,

    Martılar, karabataklar bekler.

    Arayı uzatmamalıyım.

    Ersoy KÖROĞLU. 24.12.2025 / 04:38

Sözlerin kıyısında,

Hadi Edebiyat ve Sanatta Buluşalım

İçeriğe atla ↓