Bir çocuk indi suyun başına,

Yalnız ve mutsuz.

Yorgun ve çaresiz gözleri ile

Seyre daldı karşı kıyıyı.

Bir kuş geldi kondu yanına ,

Gözleri güldü çocuğun,

Hüzünü kayboldu, unuttu yorgunluğunu.

Gelecek güzel günlere baktılar birlikte,

Sonra uçtu kuş , süzüldü kayboldu.

Kalktı çocuk , elleri ile tulumunu süpürdü.

Arkasına dönüp bir daha baktı,

Uzaklaşan kuşa.

Hüzün geldi oturdu yine yüzüne ,

Ağır adımlarla işine geri döndü.

Yalnız ve mutsuz işçi çocuk.

“/ “

Ersoy KÖROĞLU 3.3.2026 Kemer -Antalya