Ömrümüzün orta yerinden geçiyor,

Hayal kırıklıklarımızdan oluşan,

Derin bir nehir.

 

Nehir kenarlarında birikmiş,

Yorgun ve eski anılar,

Unutulmaya yüz tutmuş.

 

Ve kalan ömrümüz,

Hızlı ve coşkun bir nehir gibi,

Akıp gidiyor,

Ne çıkarsa katıp önüne.

 

Arada kayalara çarptığıda oluyor elbet

Olsun yine de değer ,

Bilirsin ki,

Hiç bir tutkuya benzemez,

Yaşamak tutkusu.

 

Kavuşurmuyuz denize bilinmez,

Belki bir vadide son bulacak

Belki başka nehirlerle buluşacak,

Belki kuruyacak sarı sıcak,

Cehennem gibi bir yazda.

 

Olur da kavuşursak,

O berrak mavi göğün altında,

Güneşin kavurduğu,

Lacivert patiska gibi salınan,

Denize.

 

Koynunda martılar, balıklar ,

Oradan oraya süzülen tekneler,

Dudaklarımızda çok ama çok eski Türküler,

Hep bir ağızdan,

İşte o zaman dokunmayın keyfimize.

” / “

Ersoy KÖROĞLU 25.02.2026 Çarşamba