Ansızın uyanırsın, buza kesmiş yatağında,

Üstelik saat henüz sabahın dördü.

Derin bir sızı böler uykunu, tam orta yerinden.

Uykulu ve şaşkın gözlerin,

Asılı kalır tavanda.

“/ “

Önce sola , sonra da sağa,

Çaresizce dönersin pervane gibi.

Artık kaçıncı dönüşündür bu

Umarsamaz, bırakırsın saymayı,

Anlarsın ki gelmeyecek bu uyku.

“/ “

Odanın penceresinden seyre dalarsın

Gökte ay ışıl ışıl , tahtalıda kar bembeyaz.

Gönlünde sebepsiz ince bir sızı.

“/ ”

Sonra ışıkları yanar minarenin,

Duygulu bir saba makamıyla başlar ezan.

Sessizce dinlersin yatağından hocanın yanık sesini

Çok ta güzel okur bu hoca hakkını vermeli.

“/ ”

Artık kalkmalı usul usul,

Gün yaklaşmakta ,

Uyanıyor doğa, insanıyla ,hayvanıyla

Bilirsin ki her yeni gün, yeni bir umuttur.

“/ “

Ersoy KÖROĞLU 24.12.2025 ÇARŞAMBA