En ağır zemheri günlerini yaşarken ömrüm,
Bir bahar gibi düştün ruhuma.
Oysa son çiviyi de çakmışlar dı,
En derinlere gömülen duygularıma.
Kavak yelleri esiyor şimdi bahçemde,
Koca çınarların gölgesinde dinleniyorum.
Dallarında kuşlar, şen şakrak,
Her rengini açmış papatyalar,
Halaya durmuş başaklar, günebakanlar,
Gelin gibi bezenmiş dört bir taraf.
Bahar gelmiş gönlüme,
Sefa gelmiş hoş gelmiş.
Ersoy KÖROĞLU 13.01. 2026. Salı 06.36
Yorum bırakın