Acılar raflarda tozlanırken,

Yaşam kendi yolunda akacak.

Her sabah yeniden açıldığında yüreğin penceresi,

İçeriye nice kuşların kanadında umut dolacak.

“/”

Sevda olacak dillerde,

Yanık yanık türküler yakılacak.

Halaylar kurulacak omuz omuza.

Zaman zaman acılar düşecek payımıza ,

Olsun ,

“/”

Yine de her yerde davullar çalacak.

İnsan oğlu bu,

Yaşamdaki en kutsal nefes.

Tadacak acısını da,

Yitirmeyecek umudunu da,

Ve her sabah doğacak güneş

O büyük umutla

Ersoy KÖROĞLU 15 Eylül 2025