“/”
Azametiyle göğe yaslanan,
Heybetiyle suskun bir tanrı gibi duran.
Ve dünyanın bir ucunda kimsenin bilmediği bir yerde,
Dört bir yanı Yücelik kokan.
O dağın zirvesinde Uyanıyorum.
“/”
Şaşkın bakıyorum sağıma soluma,
Neredeyim.
Farkına vardığımda ürperiyorum,
Başım dönüyor,
Dizlerim titriyor,
Dehşet bir korku doluyor içime,
Çıkış yolu bulmak için çırpınıyorum.
“/”
Göz atıyorum dağın eteklerine,
Mıh gibi çakılıyorum gördüklerime,
Aşağıda, uçsuz bucaksız bir ağaç denizi,
Birbirlerinden asla vazgeçmeyecekler gibi,
Sıralanmış, Kenetlenmiş.
Dev çınar ağaçlarından uzanan bir orman,
Ve ormanı ikiye bölen durgun, berrak,
Ama bir o kadar yorgun,
Bir nehir kıvrılıp gidiyor.
“/”
Saatlerce izliyorum, mutluluğun resmini.
İçimden bir ses fısıldıyor,
Bırak kendini boşluğa.
Aç kollarını Rüzgara teslim ol.
Gülüyorum kendi kendime.
Hadi ordan diyorum, düş bu uyan uyan.
Susmuyor, içimden gelen ses,
Uzun uzun inatlaştık ,
O kazandı yine.
“/”
Tutamıyorum kendimi daha fazla.
Kollarımı açıp iki yana,
Yorgun bedenimle sonsuzluğa süzülüyorum,
Özgürlüğüne uçan, koca kanatlı bir kuş gibi.
Rüzgar saçlarımı savuruyor.
Yaşarmış gözlerime aldırmadan
Aşağıda uzanmış ormanı izliyorum.
Gördüklerimden sonra kendimden geçiyorum.
“/”
Başımın üzerinde,
Geçit töreni yapan bulutlar.
Benim gibi uçan nice çeşit kuşlar.
Birden kulağıma Uşak bir şarkı fısıldıyor rüzgar.
Birlikte mırıldanıyoruz.
Ben biliyorum da, ya rüzgar nerden biliyor.
“/”
“Bir gönül hikayesi anlatırdı gözlerin,
Uzaklarda olsan da senin, kalbimde yerin.
Anlatamam kalbimin macerası çok derin.
Uzaklarda olsan da senin, kalbimde yerin”
“/”
Ağır ağır döne döne iniyorum
Dağın eteklerine,
Uyanıyorum.
“/”
Ersoy KÖROĞLU 04.08.2025
Yorum bırakın