Mevsim zemheri ve cellat.

Rüzgar kin kusuyor,

Ayaz pusuda,

Gece hançerini bilemiş.

Keskin bir kasap bıçağı gibi deşer soğuk.

Anca yarin yanağı ısıtır adamı.

“/”

Ağır ağır dönerken gece sabaha,

Söndü sönecek olur ateş sobada.

Peşi sıra öksürük sesleri gelir odalardan,

Ardı kesilmez.

Kalkar yoklarsın , üstünü açan var mı?

Okkalı bir küfür savurursun,

Kışa, yoksulluğa , kadere ve kedere.

“/”

Çok uzaklardan,

Geçit vermez karlı dağların ardından.

İnler gibi dolar odaya,

Öksürük seslerine karışan,

Köpek, çakal, kurt sesleri.

İçin ürperir!!

İnsansın sorarsın içinden ,

Nasıl dayanıyorlar?

Cama yanaşır , bakarsın dışarı,

Zifiri bir gece, ay bile terketmiş,

Buraları.

“/”

Kovadaki son odunu atarsın sobaya,

Usulca girersin yatağına.

En soğuk gecede ilaç gibidir o ten

Sarılırsın , canhıraş.

“/”

Sabahı bekler bütün köy,

Yarı sıcak , yarı titrek

Yeni başlayan gün

Umuttur.

“/”

ERSOY KÖROĞLU 15.11.2025