​Ilık bir bahar sabahında,

düştü yolum

eski mahallede bir yere.

Hüzün kokuyordu

sokak araları…

Tanıdık değildi artık

kediler ve köpekler.

“/”

​Çok değişmiş

eski mahalle,

benim gibi.

“/”

​Birkaç dosta rastladım,

ayaküstü anıları yokladık.

İçimden çığlık çığlık

isli, acı bir tren geçti.

“/”

​Çok değişmiş

eski mahalle,

benim gibi.

“/”

​O trenin dumanı altında

usul usul geçtim sokaklarından.

Ardımda bırakarak

kırık anılarımı…

Dostlara soluk bir veda bıraktım,

meğer unutulmak, paslı bir çiviymiş duvarda asılı.

“/”

​Çok değişmiş

eski mahalle,

benim gibi.

“/”

​Düşlerimi koyup yüreğime

düştüm yeni mahallemin yollarına.

Umut kokuyordu sokak araları,

ceplerimin dibi delik…

“/ “

​Ersoy KÖROĞLU 16 Mayıs 2026 / Antalya-Lara, 09.47