Bütün derdim, insan içine çıkmaktı seninle;

Avuçlarıma alıp ellerini,

Senin mahallende, seninle yürümek vardı.

Ağır adımlarla geçecektik sokak aralarından,

Dilimde hafif çakır bir türkü,

Elimde kehribar bir tespih…

Apartmanlardan yükselen alkış, kıyamet, ıslık:

“Helal kaptı kızı, yaman delikanlıymış!” diyeceklerdi.

​”/ ”

Olmadı…

Bu masal bu sokakta tutmadı.

Yenemedin korkularını, gelemedin yanıma;

Ellerini bırakmadın avuçlarıma.

Mahalleden mi utandın acaba?

Boynu bükük, öksüz ve yarım kaldı;

Sokak ortasında bir sevda.

​”/”

Ersoy KÖROĞLU

21.06.2026, Pazar – 23.05