Yıllardır yaşadığın eve, Bir sabah kedini sevmek için, Bir yabancı gibi sessizce girmektir. Yalnızlık.   Dağ başın da açmış Tek bir kardelen, Ya da kuru bir ağacın Silik , cılız gölgesidir. Yalnızlık.   Bozkırın Ortasında, Unutulmuş Haritalarda adı bile geçmeyen, O sessiz kasabadan geçen, Yaşlı ve yorgun bir kara trendir. Yalnızlık.   Geçerken istasyondan, Kimsenin…

  Ağır bir fırtına sonrası, Dinlenen toprak gibi ruhum. Sessiz ve dingin. Bütün yükünü boşaltan bulut gibi, Yumuşacık.   Can kulağıyla dinliyorum, İzliyorum, Fırtına sonrası, dünyayı. Ağaç dallarından kopan, Sararmış yapraklar düşüyor. Toprağa bir bir. Uzaklarda birbirlerine seslenen canlar, Öteni, uluyanı , kişneyip , bağıranı.   Salyangozlar ,yağmur sonrası çıkmışlar ortaya, Her biri bir bir…

Mevsimler hep şaşar Akdeniz’de Güz mesela ; Biterken dünya da Kasım da gelir ancak buralara. “/” Sen de aklıma Bu mevsimde düşersin. Yine böyle bir Kasım da gitmiştin ya Ondan sebep. “/” Oysa kış kapıda, Soğuk ve yalnızlık kesin. Allah’ tan bir sobam var fakirhanemde. Çok biriktirdim odunu yazdan beri, Ve karaelmas denen kömürü. Yakarım…

Mevsim zemheri ve cellat. Rüzgar kin kusuyor, Ayaz pusuda, Gece hançerini bilemiş. Keskin bir kasap bıçağı gibi deşer soğuk. Anca yarin yanağı ısıtır adamı. “/” Ağır ağır dönerken gece sabaha, Söndü sönecek olur ateş sobada. Peşi sıra öksürük sesleri gelir odalardan, Ardı kesilmez. Kalkar yoklarsın , üstünü açan var mı? Okkalı bir küfür savurursun, Kışa,…

Yorgun bir gemiyim, Yitik denizlerde. Çok fırtınalar, Çok dalgalar gördüm. Köpük Köpük kudurmuş dalgalar. Sabaha çıkmayan geceler. Varılamayan ufuklar. Bir yanıp, bir sönen, Nice deniz fenerleri “/” Yorgun bir gemiyim, Engin denizlerde. Seyir defterim silik, Anılar belli belirsiz. Yelkenlerim yırtık, Güvertem soluk, Delik deşik her yanım. “/” Yorgun bir gemiyim, Uzak Deniz’lerde. Kaptanı sarhoş Dümenimin…

Bir ömüre sığdıramadığımız, Ne çok şey var. Eksik kaldı bir çok hikaye. Bir gün gibi geçer dedikleri, Yaşam bu mu? Soruyorum gayri ihtiyari, Hepimize soruyorum. “/” Bodrum katında, en ücra köşeye sıkıştırılmış, Bir şovalye; Üzerinde yırtık ve kirli bir paçavra. Paçavranın altında, Ve tualde, Unutulmuş , manasız, ağlar gibi duran, Tamamlanmamış bir resim. Hemen yanında…

Demek gidiyorsun, Arkanı dönüp öylece gideceksin dünyamdan. Haydi git , Öylece, hesapsızca, kitapsızca git . “/” Bir kağıt parçası gibi buruşturup, Yaşanmışlıkları, At çöpe , Haydi git. “/” Masada dağınık kalsın kalem kağıt, Dokunma bir yere. Her şey öylece kala kalsın, Kalsın ki dört bir yanda, Gidişinin eseri olsun. “/” Sensiz nasıl mı yaşarım ?…

“/” Azametiyle göğe yaslanan, Heybetiyle suskun bir tanrı gibi duran. Ve dünyanın bir ucunda kimsenin bilmediği bir yerde, Dört bir yanı Yücelik kokan. O dağın zirvesinde Uyanıyorum. “/” Şaşkın bakıyorum sağıma soluma, Neredeyim. Farkına vardığımda ürperiyorum, Başım dönüyor, Dizlerim titriyor, Dehşet bir korku doluyor içime, Çıkış yolu bulmak için çırpınıyorum. “/” Göz atıyorum dağın eteklerine,…

Kayboldum. O kadar derin ki içim. Ne bir yol ne de bir harita Çizemem artık kendime. “/” Zihnim, uçsuz bucaksız bir orman şimdi, Her adımda kaybolan bir yolcuyum. Nereye baksam kendimle karşılaşır Nereye gitsem biraz daha uzaklaşırım. “/” Bir o kadarda arıyorum kendimi Aranıyorum. Yerimi de biliyorum Gel gelelim bulmak, bulunmak istemiyorum. “/” Hiçliğin ortasında…