Ansızın uyanırsın, buza kesmiş yatağında,
Üstelik saat henüz sabahın dördü.
Derin bir sızı böler uykunu, tam orta yerinden.
Uykulu ve şaşkın gözlerin,
Asılı kalır tavanda.
“/ “
Önce sola , sonra da sağa,
Çaresizce dönersin pervane gibi.
Artık kaçıncı dönüşündür bu
Umarsamaz, bırakırsın saymayı,
Anlarsın ki gelmeyecek bu uyku.
“/ “
Odanın penceresinden seyre dalarsın
Gökte ay ışıl ışıl , tahtalıda kar bembeyaz.
Gönlünde sebepsiz ince bir sızı.
“/ ”
Sonra ışıkları yanar minarenin,
Duygulu bir saba makamıyla başlar ezan.
Sessizce dinlersin yatağından hocanın yanık sesini
Çok ta güzel okur bu hoca hakkını vermeli.
“/ ”
Artık kalkmalı usul usul,
Gün yaklaşmakta ,
Uyanıyor doğa, insanıyla ,hayvanıyla
Bilirsin ki her yeni gün, yeni bir umuttur.
“/ “
Ersoy KÖROĞLU 24.12.2025 ÇARŞAMBA
Yorum bırakın