En ağır zemheri günlerini yaşarken ömrüm, Bir bahar gibi düştün ruhuma. Oysa son çiviyi de çakmışlar dı, En derinlere gömülen duygularıma.   Kavak yelleri esiyor şimdi bahçemde, Koca çınarların gölgesinde dinleniyorum. Dallarında kuşlar,  şen şakrak, Her rengini açmış papatyalar,   Halaya durmuş başaklar, günebakanlar, Gelin gibi bezenmiş dört bir taraf. Bahar gelmiş gönlüme, Sefa gelmiş…

“/ “ Zaman acımıyor hiç, Kendi kadranın da, Kendince akıyor. Büyümüyoruz, “/ “ İnatla çocuk kalıyoruz. Ama yaşam eskitiyor bizi Yoruyor. “/ “ Çocuk düşlerimizle, Çürük dişlerimizle, Elimizde elma şekerleri, Koşuyoruz. “/ “ Biz de büyük olacağız, Bir sabah büyümüş uyanacağız. Arkamızda yitirdiklerimizin fotoğrafları, Masada ödenecek faturalar. “/ “ Ersoy KÖROĞLU 27.12 2025 – Cumartesi…

Güneş yola çıkmıştı, Akşama dönüyordu gün ağır ağır. Dağlar kızılın tonlarını giymişti, Kürt’ün gelini gibi. “/ “ Nehir dağın ortasından akıyordu, Binlerce yıldır aktığı gibi. Yamaçta uzayan sürü, Köye doğru usul usul yaklaşıyordu. “/ “ Önlerinde, elinde kavalı çoban Ve onun yoldaşı, sürünün karabaşı. Kartallar bıraktı sürünün peşini, Heybetli kanatlarını açmışlar, Dönüyorlar yuvalarına. “/ “…

Ansızın uyanırsın, buza kesmiş yatağında, Üstelik saat henüz sabahın dördü. Derin bir sızı böler uykunu, tam orta yerinden. Uykulu ve şaşkın gözlerin, Asılı kalır tavanda. “/ “ Önce sola , sonra da sağa, Çaresizce dönersin pervane gibi. Artık kaçıncı dönüşündür bu Umarsamaz, bırakırsın saymayı, Anlarsın ki gelmeyecek bu uyku. “/ “ Odanın penceresinden seyre dalarsın…

Akşamın hüznü vurmuştu sokağa Sırılsıklamdı kaldırımlar, Cümle ağaçlar, dallar ve yapraklar. Saçak altlarına, dükkan önlerine, Kaçışmış mahallenin kedileri. “/” İçime düşmeye devam ediyordu, Hüzünlü bir sağanak. Radyoda içli bir nihavent, Yine bir şeyler anlatıyordu. Efkarlı, efkarlı. “/” Kaç gündür yağmakta hava, Bütün gün penceremden bakıyorum. Diner sanırım bugün, yarın Bulutların bu isyanı Sonra deniz bekler…

Düşler kuruyorum çocuklar için Penceresi olmayan , kapıları olmayan Her köşesinde koşup oynadıkları Bir dünya düşü. Kimsenin karışmadığı hesap sormadığı Hep çocuk kaldıkları bir dünya.     En güzel oyunları oynuyor çocuklar Dünyanın en güzel oyuncakları ile. Hiç yağmurun yağmadığı, Pırıl pırıl mavi bir gökyüzü Alabildiğine güneş. Patiska gibi ayaklarının altında uzanan deniz, Mavi gökyüzünün…

Sıra sıra dizilmişler önümde Yol vermez yine de o yaman dağlar Yare gidem desem engeller koyar Yol vermez yine de o yaman dağlar   Günleri tüketsem ardı ardına Yerimi yurdumu alsam arkama Varıp gidem desem o nazlı yara Yol vermez yine de o yaman dağlar   Turnalardan yare selam göndersem Bulutlarla hasretimi resmetsem Dedelerden aman…

Gamlı gamlı öter feryat edersin Gönül yarama bin dertler eklersin Durmaz kanar yaralarım bilirsin Sen olsun yarama dokunma bülbül   Turnalar yoldaşlık eder sevene Derman olur yar hasreti çekene Dirhem dirhem tükenirim yar diye Sen olsun yarama dokunma bülbül   Gönül bağlarımı talan edersin Yerimi yurdumu viran edersin Dilerim ben gibi sende seversin Sen olsun…

Döne döne, yana yana dolanırım, Çöllerinde susuz kaldım sevdiğim. Güller açmaz, sular akmaz yanarım Çöllerinde kurak kaldım sevdiğim.   Bana her gelişin bir serap gibi Sanki seni sevmek bir günah gibi Ser sefil olmuşum biçare gibi Çöllerinde harap oldum sevdiğim.   Akşam olur yokluğun ayaz keser Gün doğanda sam yelin kuru eser Hasretin ateşi sinemde…

Nedir bu başımdaki sarhoşluk? Neyin nesi bu melankoli halim? Ahhhh gelen baharın, Kanıma girmesimi yoksa.   Var bir şeyler ama , Ne bileyim , Köşe başında açan, Yabani bir çiçeğin güzelliği, Ya da yalnızlığı mı tetikledi beni.   Yoksa , yoksa ; Sabah radyoda dinlediğim, Yanık bir Halk türküsünün, Boğazımı düğüm düğüm etmesi mi ?…