​Pas tutmuş demirlerim,

Ciğerlerimde o keskin kireç kokusu…

Zihnimde bir balyoz iniyor her an,

Betonun soğuk gövdesine.

​Tırnaklarım hınçla kazıyor zemini,

Altına gömdüklerimi geri istiyor.

Kestim onları dibinden;

Kan sızıyor gri boşluğa, taze ve sıcak.

​Ben bu şantiyenin dilsiz kurbanı,

Usta ne derse onu harç yapan…

Ama bekle;

Kanın kuruduğu yerden,

Başka bir şehir yükselecek.

ERSOY KÖROĞLU 18.04.2026 ANTALYA/KEMER