Sağa sola beni soruyor,
Merak ediyormuşssun.
Sorma kimselere,
Merakta etme.
“/ ”
İyiyim ben,
Hem de çok iyi.
Kaygılarımdan ve senden uzakta,
Denizin koynundayım ben.
Keyfimde güzel kafamda,
İyiyim ben .
Sorma kimselere,
Merakta etme.
“/ ”
Ersoy KÖROĞLU 11.03.2026
Gecenin ortasında, ansızın kayan
Bir yıldız gibi,
Akıp gittin avuçlarımdan.
“/ “
Ve ben oyuncaklarını kaybetmiş,
Gözleri yaşlı,
Mahzun bir çocuk gibi,
Öylece kala kaldım ardından.
“/ “
Artık daha aksak atıyor,
İhtiyar kalbim.
Bu aralar daha durgun,
Çok daha yorgun.
“/ “
Gel gelelim,
Ben yine sana tutkun,
Yine sana vurgun.
“/ “
Ersoy KÖROĞLU 10.03.2026
Bir çocuk indi suyun başına,
Yalnız ve mutsuz.
Yorgun ve çaresiz gözleri ile
Seyre daldı karşı kıyıyı.
Bir kuş geldi kondu yanına ,
Gözleri güldü çocuğun,
Hüzünü kayboldu, unuttu yorgunluğunu.
Gelecek güzel günlere baktılar birlikte,
Sonra uçtu kuş , süzüldü kayboldu.
Kalktı çocuk , elleri ile tulumunu süpürdü.
Arkasına dönüp bir daha baktı,
Uzaklaşan kuşa.
Hüzün geldi oturdu yine yüzüne ,
Ağır adımlarla işine geri döndü.
Yalnız ve mutsuz işçi çocuk.
“/ “
Ersoy KÖROĞLU 3.3.2026 Kemer -Antalya
Ömrümüzün orta yerinden geçiyor,
Hayal kırıklıklarımızdan oluşan,
Derin bir nehir.
Nehir kenarlarında birikmiş,
Yorgun ve eski anılar,
Unutulmaya yüz tutmuş.
Ve kalan ömrümüz,
Hızlı ve coşkun bir nehir gibi,
Akıp gidiyor,
Ne çıkarsa katıp önüne.
Arada kayalara çarptığıda oluyor elbet
Olsun yine de değer ,
Bilirsin ki,
Hiç bir tutkuya benzemez,
Yaşamak tutkusu.
Kavuşurmuyuz denize bilinmez,
Belki bir vadide son bulacak
Belki başka nehirlerle buluşacak,
Belki kuruyacak sarı sıcak,
Cehennem gibi bir yazda.
Olur da kavuşursak,
O berrak mavi göğün altında,
Güneşin kavurduğu,
Lacivert patiska gibi salınan,
Denize.
Koynunda martılar, balıklar ,
Oradan oraya süzülen tekneler,
Dudaklarımızda çok ama çok eski Türküler,
Hep bir ağızdan,
İşte o zaman dokunmayın keyfimize.
Ersoy KÖROĞLU 25.02.2026 Çarşamba
En ağır zemheri günlerini yaşarken ömrüm,
Bir bahar gibi düştün ruhuma.
Oysa son çiviyi de çakmışlar dı,
En derinlere gömülen duygularıma.
Kavak yelleri esiyor şimdi bahçemde,
Koca çınarların gölgesinde dinleniyorum.
Dallarında kuşlar, şen şakrak,
Her rengini açmış papatyalar,
Halaya durmuş başaklar, günebakanlar,
Gelin gibi bezenmiş dört bir taraf.
Bahar gelmiş gönlüme,
Sefa gelmiş hoş gelmiş.
Ersoy KÖROĞLU 13.01. 2026. Salı 06.36
“/ “
Zaman acımıyor hiç,
Kendi kadranın da,
Kendince akıyor.
Büyümüyoruz,
“/ “
İnatla çocuk kalıyoruz.
Ama yaşam eskitiyor bizi
Yoruyor.
“/ “
Çocuk düşlerimizle,
Çürük dişlerimizle,
Elimizde elma şekerleri,
Koşuyoruz.
“/ “
Biz de büyük olacağız,
Bir sabah büyümüş uyanacağız.
Arkamızda yitirdiklerimizin fotoğrafları,
Masada ödenecek faturalar.
“/ “
Ersoy KÖROĞLU 27.12 2025 – Cumartesi 23:11
Güneş yola çıkmıştı,
Akşama dönüyordu gün ağır ağır.
Dağlar kızılın tonlarını giymişti,
Kürt’ün gelini gibi.
“/ “
Nehir dağın ortasından akıyordu,
Binlerce yıldır aktığı gibi.
Yamaçta uzayan sürü,
Köye doğru usul usul yaklaşıyordu.
“/ “
Önlerinde, elinde kavalı çoban
Ve onun yoldaşı, sürünün karabaşı.
Kartallar bıraktı sürünün peşini,
Heybetli kanatlarını açmışlar,
Dönüyorlar yuvalarına.
“/ “
Kesik , kesik geliyordu artık,
Kurtların, çakalların ulumaları.
Köpeklerin seslerine karışıyordu.
Ay gösterdi yüzünü , soluk.
“/ “
Gün bitiyordu köyde,
Akşamın sessizliği çöküyordu.
Yoksul damlarda kuruldu sofralar,
Bir biri ardına iniyordu kaşıklar,
İs tutmuş kara tencerelere.
“/ “
Ekmek bölüşülüyordu kıra kıra,
Hak geçmeden.
Çay fokurduyor ocakta
Kaçak , simsiyah çay.
“/ “
Tütün sarıldı kaçak kağıtlara,
Közde yakıp tüttürdüler bir bir.
Her dumanda efkar doldu odaya,
Herkes derin bir düşte.
“/ “
Akşam oldumu hüzün çöker köye,
Umut yarındadır.
Çekilir odaya çoluk çocuk
Koyun koyuna yatarlar.
“/ ”
Ersoy KÖROĞLU 25 ARALIK 2025 PERŞEMBE – 23:14
Ansızın uyanırsın, buza kesmiş yatağında,
Üstelik saat henüz sabahın dördü.
Derin bir sızı böler uykunu, tam orta yerinden.
Uykulu ve şaşkın gözlerin,
Asılı kalır tavanda.
“/ “
Önce sola , sonra da sağa,
Çaresizce dönersin pervane gibi.
Artık kaçıncı dönüşündür bu
Umarsamaz, bırakırsın saymayı,
Anlarsın ki gelmeyecek bu uyku.
“/ “
Odanın penceresinden seyre dalarsın
Gökte ay ışıl ışıl , tahtalıda kar bembeyaz.
Gönlünde sebepsiz ince bir sızı.
“/ ”
Sonra ışıkları yanar minarenin,
Duygulu bir saba makamıyla başlar ezan.
Sessizce dinlersin yatağından hocanın yanık sesini
Çok ta güzel okur bu hoca hakkını vermeli.
“/ ”
Artık kalkmalı usul usul,
Gün yaklaşmakta ,
Uyanıyor doğa, insanıyla ,hayvanıyla
Bilirsin ki her yeni gün, yeni bir umuttur.
“/ “
Ersoy KÖROĞLU 24.12.2025 ÇARŞAMBA
Akşamın hüznü vurmuştu sokağa
Sırılsıklamdı kaldırımlar,
Cümle ağaçlar, dallar ve yapraklar.
Saçak altlarına, dükkan önlerine,
Kaçışmış mahallenin kedileri.
“/”
İçime düşmeye devam ediyordu,
Hüzünlü bir sağanak.
Radyoda içli bir nihavent,
Yine bir şeyler anlatıyordu.
Efkarlı, efkarlı.
“/”
Kaç gündür yağmakta hava,
Bütün gün penceremden bakıyorum.
Diner sanırım bugün, yarın
Bulutların bu isyanı
Sonra deniz bekler beni,
Martılar, karabataklar bekler.
Arayı uzatmamalıyım.
Ersoy KÖROĞLU. 24.12.2025 / 04:38
Düşler kuruyorum çocuklar için
Penceresi olmayan , kapıları olmayan
Her köşesinde koşup oynadıkları
Bir dünya düşü.
Kimsenin karışmadığı hesap sormadığı
Hep çocuk kaldıkları bir dünya.
En güzel oyunları oynuyor çocuklar
Dünyanın en güzel oyuncakları ile.
Hiç yağmurun yağmadığı,
Pırıl pırıl mavi bir gökyüzü
Alabildiğine güneş.
Patiska gibi ayaklarının altında uzanan deniz,
Mavi gökyüzünün rengini almış,
Salınıyor nazlı gelin gibi.
Elele tutuşarak tüm çocuklar,
Etrafını kuşatıyor dünyanın.
Hep bir ağızdan,
Türküler söylüyorlar, kardeşliği anlatan
Umutlu yarınlarını , çocuksu hayallerini anlatan türküler.
Kar, çocuklar istediğinde yağıyor sadece,
Canları kar topu oynamak istediğinde.
Üşümedikleri , sıcacık bir dünya.
Düşler kuruyorum çocuklara
Penceresi olmayan , kapıları olmayan
Her köşesinde koşup oynadıkları
Bir dünya düşü.
Kimsenin karışmadığı hesap sormadığı
Hep çocuk kaldıkları bir dünya.
Ersoy KÖROĞLU 2011
