Pas tutmuş demirlerim,
Ciğerlerimde o keskin kireç kokusu…
Zihnimde bir balyoz iniyor her an,
Betonun soğuk gövdesine.
Tırnaklarım hınçla kazıyor zemini,
Altına gömdüklerimi geri istiyor.
Kestim onları dibinden;
Kan sızıyor gri boşluğa, taze ve sıcak.
Ben bu şantiyenin dilsiz kurbanı,
Usta ne derse onu harç yapan…
Ama bekle;
Kanın kuruduğu yerden,
Başka bir şehir yükselecek.
ERSOY KÖROĞLU 18.04.2026 ANTALYA/KEMER
